ارزیابی عملکرد روسازی یکی از مهم ترین عناصر سیستم های مدیریت روسازی جهت تعیین راهکار بهینه عملیات ترمیم و نگهداری راه محسوب می شود. پیمایش خرابی های سطحی راه جزو مراحل اصلی فرایند ارزیابی روسازی می باشد. در دو دهه اخیر، تحقیقات گسترده ای پیرامون توسعه روش های خودکار، جهت شناسایی خرابی های روسازی انجام گرفته که اغلب بر پایه بینایی ماشین و فنون پردازش تصویر می باشند. یکی از مهم ترین اجزای تشکیل دهنده سیستم بینایی ماشین، فرایند استخراج ویژگی می باشد. ویژگی های بافتی در مقایسه با دیگر ویژگی ها هم چون رنگ و ویژگی های هندسی، اطلاعات بیشتر و دقیق تری را از الگو های موجود در نواحی تصویر ارایه می نمایند. در این تحقیق، پس از برداشت تصاویر شش گروه مختلف از خرابی های سطح روسازی آسفالتی در شرایط کنترل شده، به منظور آنالیز آماری بافت آن ها، از شاخص های آماری مرتبه دوم بر پایه ماتریس هم رخداد سطوح خاکستری استفاده شده است. به منظور تشکیل ماتریس هم رخداد تصاویر، 4 زاویه مجزا (°, 0، °, 45، °, 90 و °, 135) و 3 مقدار فاصله مختلف (1، 2 و 3) بکارگیری شده است. نتایج حاصل از کلاس بندی تصاویر خرابی بر اساس روش کمینه فاصله ماهالانوبیس، حاکی از آن است که آمارگان مستخرج از ماتریس هم رخداد سطوح خاکستری با پارامتر فاصله یک، عملکرد برتری نسبت به استفاده از دیگر پارامترهای فاصله، در تشخیص و طبقه بندی داده های خرابی داشته است. میزان دقت عملکردی کلاس بندی تصاویر خرابی روسازی آسفالتی بر پایه ماتریس هم رخداد سطوح خاکستری با مقدار پارامتر فاصله یک، دو و سه به ترتیب برابر با 80 درصد، 75 درصد و 60 درصد می باشد.